خاموش زمزمه می کردم

و نغمه ی مناجات من،

از چشم های پر اسرار مناره‌ای باریک و بلند آن

در آستانه‌ی هر سحرگاه و در دل هر شامگاه

و در بهت غمگین و اندوه بار هر غروب

در آن کوهستان خلوت و ساکت و مغرور تنهایی من می پیچید.

و همواره انعکاس طنین آن در این دره،

گرداگرد دیوارهای بلند و سنگی و عظیم کوهستان، می گردد و می پیچد و می خواند.

“دکتر علی شریعتی”

تعداد افراد شرکت کننده: ۲۷ نفر

سرپرست برنامه : آقای مجتبی احدی

جلو دار: خانم ها روجا تیبا و فاطمه عصاری (از اواسط خط الرأس در مسیر صعود)

عقب دار: آقای مسعود تربیت

عکاسان گروه: خانم مائده و آقای حامد سادات پور

گزارش نویس: پوریا فروتن

نوع برنامه: درجه سختی با دو ستاره و برنامه دوم گروه کوهنوردی سی چال

مدت زمان صعود: حدود ۶ ساعت با ۱:۱۰ دقیقه توقف

وسیله ایاب ذهاب: یک دستگاه ون و یک دستگاه میدل باس

مبداء حرکت: خیابان آزادی نرسیده به میدان آزادی روبروی ایران فیلم

حاضرین در برنامه (خانم ها و آقایان): روجا، فاطمه، هنگامه، سارا، مهرنوش، ملیحه، مائده، آنا، پردیس، آناهیتا، فریبا، امید، امیر، محمد، محمود، حامد، محمدامین، حسام، شریف، شهریار ،میلاد، پوریا، مسعود، مجتبی، رضا رفیعی، رضا تاو، رضا یاورزاده.

محل صعود: روستای مورود (روستای مورود در ۳۵ کیلومتری جاده کرج- چالوس قرار دارد، این روستا با یک جاده آسفالت که حدود ۵ کیلومتر طول دارد به جاده چالوس متصل می شود)

* توضیح:

کلیه اطلاعات قید شده در خصوص مختصات و ارتفاع با استفاده از GPS بنده (پوریا) درج شده که با توجه به نوع و زمان کالیبراسیون آن، می تواند با GPS های دیگر کمی اختلاف داشته باشد.

کوه منار واقع در منتهی‌الیه غربی منطقه البرز مرکزی، از غربی‌ترین ارتفاعات این رشته کوه عظیم در استان البرز است.

بلندترین نقطه این کوه قله منار (گله وی) نام دارد و ارتفاع آن حدود ۳۶۰۰ متر می‌باشد(GPS بنده ۳۵۴۵ متر را نشان می داد) این قله غربی‌ترین قله خط الرأس اصلی توچال است و از جنوب توسط گردنه‌ای کم‌ ارتفاع به قله سنگی شاه دژ و از شرق به قله سیاه سنگ متصل می‌باشد.

قله منار از شمال به روستای شهرستانک و سَرَک، از جنوب به روستای سنگان، از شرق به روستای رندان و طالون و از غرب به روستای واریان و مورود مشرف است.

برای صعود به قله منار ۴ مسیر مختلف وجود دارد:

الف) مسیر کرج- چالوس- سد امیرکبیر- روستای واریان

ب) مسیر کرج- چالوس- بعد از تأسیسات سد امیرکبیر- پل خواب- روستای مورود

ج) مسیر کرج- چالوس- روستای سَرَک در جاده فرعی شهرستانک

د) مسیر تهران- جاده امامزاده داوود- روستای سنگان

هر کدام از مسیرهای فوق دارای ویژگی‌های خاصی بوده اما به دلیل نزدیکی بیشتر قله منار به روستای مورود، مسیر “ب” انتخاب شد و البته خود روستای مورود سه مسیر متفاوت اصلی برای صعود دارد.

کوه منار پوشیده از گیاهان آویشن، گون، ریواس، گزنه، کما، گلپر، بومادران و والک بوده و همچنین زیستگاه جانورانی چون خرس، گرگ، روباه، گراز، خرگوش، کل، عقاب، شاهین و کبک می‌باشد.

… و زمان صعود فرا رسید، در بامداد جمعه یکم خرداد ماه ۹۴ ساعت ها پیوسته زنگ خوردند و قله ۲۷ نفر را برای دیدار فراخواند….

در ساعت ۵:۱۵ دقیقه همنوردان یک به یک خود را به محل تجمع و مبداء حرکت می رساندند تا ساعت ۵:۳۰ که همه افراد گروه حضور بهم رساندند و سرپرست برنامه نسبت به کنترل آمار حاضرین و تقسیم اعضاء در دو خودرو موجود اقدام نمود و با توجه به تأخیر میدل باس حرکت گروه بسوی روستای مورود با بیست دقیقه تأخیر و در ساعت ۵:۵۰ دقیقه آغاز شد.

گذر از جاده چالوس و پل خواب تا رسیدن به روستا… در ساعت ۷:۳۰ دقیقه به محل پارک خودرو ها رسیدیم، پس از پیاده شدن سرپرست گروه نسبت به توضیحاتی در خصوص صعود و تعیین جلو دار، قدم دار، عکاس و گزارش نویس گروه اقدام نمود و پس از شمارش افراد، معرفی و گرفتن عکس یادگاری حرکت در ساعت ۷:۴۵ دقیقه از مختصات (۵۱۵۰۹۸-۳۹۸۴۲۶۳) به ارتفاع ۲۱۵۰ متر در کنار کدوهای عسل آغاز شد…

گروه همچون همیشه منظم، پیوسته و منسجم بسوی قله رهسپار شد در طول مسیر سرپرست گروه نسبت به سرکشی بین افراد و آموزش در خصوص نحوه استفاده از باتوم و گام برداری و تنفس به برخی همنوردان راهنمایی هایی ارائه دادند .
در نهایت مطابق برنامه در ساعت۸:۵۰ دقیقه به محل صرف صبحانه و به مختصات (۵۱۵۲۴۱-۳۹۸۳۶۰۰) و ارتفاع ۲۴۷۰ متری رسیدیم. پس از صرف صبحانه و کمی استراحت در ساعت ۹:۲۵ دقیقه به حرکت خود ادامه دادیم.

در آغاز حرکت، بصورت آموزشی مقدار کوتاهی از مسیر را مائده خانم بعنوان سرقدم، گروه را پیش بردند.
صدای نجوای گوش نواز پرندگان و مناظر اطراف عطش صعود را در گروه زیاد می کرد… تا اینکه در ساعت ۱۰:۳۵ دقیقه به خط الرأس در ارتفاع ۲۸۰۰ متری و به مختصات(۵۱۵۱۴۷-۳۹۸۲۸۶۹) رسیدیم و منظره ای فوق العاده روبرویمان نمایان شد…

از مناظر اطراف لذت می‌بردیم و به صعود ادامه تا ساعت۱۱:۳۰دقیقه در ارتفاع ۳۰۱۲ متری به مختصات(۵۱۵۷۷۰-۳۹۸۲۰۳۸) برای استراحت توقف کردیم و بعد از نوشیدن آب و کمی تنقلات مغزی ساعت ۱۱:۴۵دقیقه پیشروی را ادامه دادیم.
از اینجا به بعد با توجه به نیاز یکی از همنوردان به حمایت، خانم روجا با همنورد عزیز همراه و خانم عصاری به عنوان جلودار هدایت گروه را بسوی قله عهده دار شدند.
گروه شمرده و پیوسته به هدف خود چشم دوخته بود و آرام آرام بسوی قله پیش می رفت و مجدداً در ساعت ۱۲:۴۰ دقیقه در ارتفاع ۳۲۶۰ متری توقف کردیم تا نفسی تازه و چند عکس به یادگار ثبت کنیم.

این آخرین توقف بود و بعد از آن حرکت در ساعت ۱۳:۰۰ جهت صعود نهایی آغاز شد…
نسیم تنفس قله صورتمان را نوازش می داد و گام هایمان را استوارتر، پیش بسوی قله… در نهایت در ساعت ۱۳:۵۲دقیقه آغوش قله باز شد و ما را پذیرفت و موفق به فتح قله به ارتفاع ۳۵۴۵ متر در مختصات
(۵۱۸۰۷۴-۳۹۸۱۲۵۳) شدیم. که پس از حدود چهل دقیقه ۵ نفر باقیمانده از گروه شامل عقب دار، روجا خانم و ۳ همنورد دیگر نیز به قله رسیدند تا صعود با تیم کامل به انجام برسد.
پس از کمی استراحت و گرفتن عکس یاد بود برای بازگشت آماده شدیم…

ساعت ۱۴:۴۰ دقیقه مرحله فرود آغاز شد… قله که به حضور ما عادت کرده بود نمی خواست از ما دل بکند و با وزش باد مخالف ما را مجدداً بسوی آغوش خود فرامی خواند اما می بایست می رفتیم چون ندای قله ای دیگر از دور دست ها شنیده می شد”بسوی من بشتابید”.
در ادامه فرود اشک های قله که طاقت جدایی ما را نداشت صورتمان را خیس نمود آری کمی بارندگی …
ساعت ۱۵:۱۵ دقیقه در ارتفاع ۳۳۴۵ متری به مدت نیم ساعت برای صرف ناهار توقف کردیم….

در ادامه نیز با توجه به خستگی همنورد عزیزمان فرود با کندی و توقف زیاد پیش می رفت که منجر به توقف ۱۵ دقیقه ای در ارتفاع ۲۹۳۰ متری (تصویر ذیل) و یک ساعته در ارتفاع ۲۶۸۵ متری گردید.

و در ساعت ۱۸:۲۰ دقیقه فرود را ادامه دادیم که بنا به نظر سرپرست مسیری را در پیش گرفتیم که برغم شیب زیاد و نامتعادل بودن وضعیت پوشش سنگی آن کوتاه تر بنظر می رسید و می توانست زمان از دست رفته را جبران کند.
اما پس از حدود چهل دقیقه تلاش با توجه به نیاز حمایت از تک تک اعضاء جهت فرود و استفاده از طناب انفرادی و لزوم ایجاد کارگاه، ریسک فرود بالا تشخیص داده شده و فرمان عقب گرد و تغییر مسیر صادر شد.
با توجه به شرایط زمین، ریزش مداوم سنگ، نامتعادل بودن افراد و شیب زیاد عملیات صعود و بازگشت نیز با حمایت سایر همنوردان و به سختی میسر شد.
در نهایت با توجه به شرایط پیش آمده در هنگام فرود و صعود مجدد پس از تصحیح مسیر فرود و مشخص نمودن مسیر، گروه ناخواسته به دو دسته تقسیم شد دسته اول شامل ۲۱ نفر و دسته ۶ نفره دوم شامل سرپرست، عقب دار، جلودار ، روجا خانم و محمدامین به کمک و حمایت از یکی از همنوردان پرداختند تا در فرود وی را یاری نمایند.
جهت انجام سایر هماهنگی ها و نحوه ادامه فرود با دسته دوم و روجا خانم تماس گرفته شدکه طی آن از بنده خواسته شد دسته اول را تا رسیدن به محل پارک خودروها و در نهایت مبدأ حرکت از تهران، همراهی کنم و فقط ۵ نفر از دسته اول مطابق اسامی اعلام شده از سوی ایشان در محل پارک خودرو ها باقی بمانند.
که در نهایت دسته اول متشکل از ۲۱ نفر همنورد در ساعت ۲۰:۴۵ دقیقه به محل پارک خودروها رسیدند و با توجه به تاریکی هوا و پایان روز مطابق فرمان صادره از سوی دسته دوم پس از شمارش و کنترل آمار، ۱۶ نفر از همنوردان در حدود ساعت ۲۱:۰۰ به سمت تهران حرکت کردند و ۵ نفر جهت کمک و همراهی دسته دوم در محل باقیماندند که از آن میان نیز دو نفر جدا و بسوی دسته دوم حرکت نمودند.
در حدود ساعت ۲۲:۳۰ دقیقه شب دسته اول به تهران و مبداء آغازین برنامه رسید…
دسته دوم نیز با تأخیر و در حدود ساعت ۰۰:۴۵ بامداد به تهران رسیدند…..
و این برنامه نیز پایان یافت، اما صدای قله بعدی رساتر و بلند تر شنیده می شد…….

در پایان و به نوبه خود از زحمات، صبر و شکیبایی همنوردان و دوستان عزیز بخصوص دسته دوم بسیار سپاسگزارم…
به امید دیدار شما دوستان در برنامه های آتی…